ANTIGOS ALUMNOS ILUSTRES DO COLEXIO Nª Sª DA ANTIGA: D. PEDRO FERNANDEZ DE CASTRO

Nun artigo titulado Cervantes e os Jesuítas, o P. José Martínez-Escaleira SJ escribía:

PEDRO FDEZ DE CASTRO- VII CONDE DE LEMOS -Alumno del Colexio de Nª Sª de la Antiga

“Lembremos por fin que Cervantes dedicou as súas Novelas Exemplares ao «gran conde de Lemos», o seu verdadeiro mecenas, ao que tamén dedicará as Oito comedias e oito entremeses (1615), a segunda parte do Quixote (1615) e Os traballos de Persiles e Sigismunda, catro días antes de morrer. Como sabemos, D. Pedro de Castro fora, xunto cos seus dous irmáns, alumno do colexio de Monforte, fundado polo seu tio-avó, o arcebispo de Sevilla e cardeal”.

Foi fillo de Fernando Ruiz de Castro Andrade e Portugal, VI Conde de Lemos e III Marqués de Sarria, e da súa muller Catalina de Lúa Sandoval e Vermellas, filla dos Marqueses de Denia, Francisco de Sandoval e Vermellas e Isabel de Borja e Castro. Coñecido habitualmente como «O Gran Conde de Lemos», foi Presidente do Consello de Indias, Vicerrei de Nápoles, Presidente do Consello Supremo de Italia —segundo o conde de Gondomar o cargo “maior e máis útil que daba o Rey en Europa”—, comendador da Orde de Alcántara, e famoso estadista e diplomático español. Tamén foi embaixador extraordinario en Roma e Alguacil Maior do Reino de Galicia.