SOBRE A RESTAURACIÓN DO CRISTO DO CIOLI

Ultímanse os labores de restauración e conservación do retablo do Santo Cristo. Trátase dun retablo anónimo de madeira tallada, estucada, dourada e policromada, do primeiro terzo do século XVII de estilo clasicista/manierista, cuxa imaxe está realizada en mármore por Valerio Cioli (1529-1599)

O estado de conservación que presentaba non é bo, tal como recolle o proxecto realizado pola empresa de restauración TAU encargada da súa restauración. No soporte aprécianse perdas de materia orixinadas por ataques de insectos xilófagos; desaxustes de pezas e engadidos anacrónicos como unha luminaria no interior da hornacina, un frontal de altar moderno e a modificación dimensional da mesa do altar e as bancadas.

En canto a policromía presentaba ennegrecimientos de forma xeneralizada por toda a superficie e gran cantidade de goterones de cera, sobre todo nas partes inferiores. A escultura, a nivel de soporte, tamén estaba cuberta dunha capa se sucidade superficial, e manchas que escurecían o mármore. Ademais, presenta roturas con desprazamentos do pulso esquerdo e brazos, así como a falta de dous dedos da man dereita.

Tras a retirada do frontal actual púidose confirmar a existencia do frontal orixinal. A tipoloxía deste, responde o formato de frontais que imitan teas con decoracións florais que se repiten, todo iso pechado cun marco decorativo, neste caso con marmoleados en tons verdosos. Parte do marco inferior, atópase oculto baixo unha tarima actual de madeira de piñeiro.

O principal obxectivo dos traballos de conservación e restauración non é outro que a protección e consolidación dos estratos con perigo de desprendemento; tratamento de reforzo estrutural; desinsectación; limpeza mecánica e química; selaxe de gretas, orificios e xuntas; e reintegración volumétrica do soporte.

Tamén levou a cabo unha revisión das ancoraxes do Cristo e a cruz mediante cámara endoscópica #ante a escasa separación do fondo da hornacina e o muro. Tras a revisión púidose constatar un lixeiro desnivel da cruz cara a adiante que non deixa levar os brazos á súa posición orixinal, ademais de apreciar pequenos elementos soltos no muro xusto á altura das ancoraxes.

Aínda que en principio non parece presentar moita inestabilidade revisarase máis a fondo esta zona e a nivelación da cruz, sendo preciso para iso un desmonte parcial da parte traseira para poder reforzar os puntos de suxeición.

Tamén se lle devolverán as dimensións orixinais tanto no mesado de altar como das bancadas.

A RESTAURACION DAS CAPELAS, AVANZANDO

Da Capela de Nª Sª das Dores:

A predela do retablo da Virxe das Dores estaba pintada cunha grosa capa de pintura marrón aplicada no seu momento para integrar o conxunto coa bancada de madeira que apoia sobre o altar. Ao comezar os traballos de restauración púidose comprobar que ese repinte achábase sobre a policromía orixinal que mostra o resto da hornacina. Tomouse por tanto a decisión de retirar o repinte para recuperar o marmoleado ocre que orixinalmente tiña a predela. Empregando unha combinación de xeles de disolventes e nalgún caso retirando a pintura marrón a punta de bisturí, conseguiuse o resultado desexado. O que podemos comprobar nas seguintes imaxes:

O CONSELLO DA CULTURA GALEGA CELEBRA O DÍA DO PATRIMONIO EN MONFORTE, NA NOSA SEDE

O vindeiro venres día 18 de novembro na sede do Real Colexio de Nª Sª da Antiga e ás 17:00 horas darán comezo os actos da Celebración do día do Patrimonio, que este ano o Consello da Cultura Galega celebrará no noso centro co seguinte programa:

Venres, 18 de novembro

17:00 Presentación do acto

17:30 horas Mesa redonda: O Colexio da nosa Señora da Antiga. Exemplo de educación patrimonial. Modera: Mª Xosé Porteiro, Vicevaledora do Pobo

17:30 horas. Estudo documental para a declaración como BIC o Colexio da nosa Señora da Antiga. A cargo de Luísa Serrano, arquitecta, Mª Dolores Lago, historiadora e restauradora.

18:15 horas Participación social no proceso de declaración como BIC. Estudo do valor social do edificio do Cardeal e o proxecto de educación patrimonial do colexio. A cargo de Mª del Mar Bóveda, educadora e investigadora dá USC (GI-RODA). Especialista en educación patrimonial e na posta en valor do patrimonio cultural

18:45 horas. A execución do proxecto de educación patrimonial no centro. A cargo de Pablo Blanco, director do Colexio Pais Escolapios (Monforte), e alumnado do centro 19:15 horas. Debate Sábado,

19 de novembro

10:00 horas A historia do edificio de Nosa Señora dá Antiga. A cargo do P. Francisco Javier Agudo, Xerente da Fundación Colexio da nosa Señora da Antiga e titular do Real Colexio PP. Escolapios.

10:45 Os proxectos de rehabilitación recentes; A cargo de Manuel Freire, arquitecto, director das obras de rehabilitación do edificio

11:30 horas Visita institucional ao edificio e pinacoteca, guiada por alumnado dá ESO do colexio

12:30 horas Visita institucional ás obras de rehabilitación dirixida polo arquitecto director das obras, o xerente da Fundación Colexio da nosa Señora da Antiga i o director do Real Colexio PP. Escolapios.

RESTAURACIÓN DAS CAPELAS LATERAIS

O luns 3 de outubro comezou a restauración das capelas laterais e o púlpito, tarefa que aborda a Dirección Xeral de Patrimonio de Galicia. Esta tarefa tan necesaria executaraa a empresa CREA que abordará a restauración e limpeza do púlpito, e as capelas da Adoración, San Francisco, Virxe das Dores e San José. Terá para a súa realización un tempo estimado de dous meses e medio.

Outra empresa abordará a restauración da capela do Cristo de Cioli. Contamos con que as molestias sexan mínimas e que pronto podamos gozar coa visión do conxunto das capelas restaurado e en perfecto estado de conservación.

CONCERTO DA ORQUESTRA DE CÁMARA

O vindeiro domingo día 18 de setembro ás 19:30 terá lugar na Igrexa de Nª Sª da Antiga un concerto da Orquestra de Cámara de Galicia correspondente ao ciclo “XACOBEO EN CÁMARA”.

A Fundación Colexio de Nª Sª da Antiga colabora coa Orquestra de Cámara de Galicia, xunto con outras institucións na organización do devandito concerto.

VISITA DESPUES DE 50 ANOS

O sábado día 18 de xuño, un grupo numeroso de exalumnos do colexio, egresados en 1972 e por tanto cumprindo agora os seus 50 anos da saída do colexio, visitaron o noso centro e admiráronse dos cambios e innovacións que lles mostramos.

Cunha imaxe rendemos a nosa homenaxe á promoción do 72

NOVA SALA DO CARDEAL

Onte día tres de maio, no contexto dunha sesión divulgativa e informativa sobre as obras realizadas no Colexio presentouse a nova “Sala do Cardeal”, situada na antesala da pinacoteca, na que se instalou a maqueta do colexio, uns paneis informativos sobre o Cardeal e a Fundación ademais de presentarse un novo cadro titulado “O Cardeal con colexiais” que pintou en acrílico sobre taboleiro o P. Javier Director-Xerente da fundación.

CONFIRMADO O TITULO DE “REAL” AO COLEXIO DA NOSA SEÑORA DA ANTIGA

No Pasado mes de xaneiro, tras consulta por parte da  FCNSdlA, o Xefe da Casa Real confirmaba o antigo título de “Real” ao Colexio de  Nª  Sª da Antiga, PP.  Escolapios. En efecto foi Carlos III quen tras a expulsión dos Xesuítas asumiu o colexio baixo a protección real baixo a denominación de -Real Seminario-. Posteriormente  Fernando VII, en 1826, cambiaría a denominación pola de “Real Colexio de Humanidades”.

Hai que facer notar que ambas as referencias, dado o ámbito do colexio do Cardeal, farían referencia ao ata entón Reino de Galicia, que deixa de selo na práctica en 1833 coa nova configuración política de España.

Para a nosa institución é un orgullo poder dar continuidade a un pedazo da historia do noso centro e de Monforte de Lemos.

Placa á porta do Colexio

Carta do Xefe da Casa Real D. Jaime Alfonsín

O ESCUDO REAL DA FACHADA DO
REAL COLEXIO DE Nª Sª DE LA ANTIGUA

Na parte máis alta do centro da fachada do Colexio de Nª Sª da Antiga, sobre o escudo do Cardeal Rodrigo de Castro áchase tallado un Escudo Real, que no seu momento era o Escudo de España.

Hai poucos días alguén insinuou que sería bo completar as informacións que ofrece esta páxina cunha explicación do citado escudo real.
Podemos atopar algunhas insinuacións escritas apuntando que a existencia do escudo real da fachada mandouno labrar o rei Carlos III cando por primeira vez en torno ao ano 1776, unha vez expulsados os PP. Xesuítas, nomeou o colexio como Real Seminario de Monforte.
Esta idea hai que refugala, xa que o escudo da nosa fachada responde o brasón dos reis Felipe II, Felipe III e Felipe IV e mesmo de Carlos II, pero en ningún modo responde as armas de Carlos III.


Cabería a dúbida se ese escudo responde o rei Felipe II ou Felipe III xa que as obras do colexio comezan en 1593 e Felipe II morre en 1598, co que é moi posible que as obras non chegasen á altura do escudo á hora da morte deste rei. Posiblemente cando se labra o escudo xa estaría no trono Felipe III e este escudo respondería o debuxo inicial do proxecto, pero se ao proxectar deséñase pensando en colocar o escudo de Felipe II, cando se labra, sendo o mesmo escudo represente xa ao rei Felipe III.
Con todo no escudo real do colexio hai un erro heráldico, que pretendo explicar a continuación.
O escudo Real dos reis Felipe II, Felipe III, Felipe IV e Carlos II, permaneceu sen especiais modificacións, tal e como se representa no debuxo que adxunto.
Baixo a coroa real e enmarcado polo colar do Toisón de Ouro, orde da que os reis de España son os grandes Maestres, vese o escudo cunha complicación de elementos heráldicos que singularizo seguidamente.

O primeiro cuartel situado na parte superior esquerda do escudo representa o reino de Castela e León.
O segundo cuartel situado na parte superior dereita representa os reinos de Aragón e Aragón Dous Sicilias.
Baixo os escudos de Castela-León e de Aragón dous Sicilias atópase o escudo do Reino de Granada
Sobre os dous anteriores na zona central sitúase o escudo de Portugal, reino sobre o que reinou Felipe II
Baixo o escudo de Castela León atópase o da casa de Austria, correspondente á familia Augsburgo.
Baixo as cores de Austria aparecen as barras do escudo de Borgoña antigo.
Baixo o escudo de Aragón e dous Sicilias atópanse os símbolos de Nova Borgoña.
Outra peza, atópase na parte baixa central, trátase das armas de Flandes e Tirol
Por último en baixo as cores de Nova Borgoña o león rampante de Brabante, en fondo negro

O problema que presenta o escudo do Real Colexio de Monforte radica en que o tallista, ou ben, con poucos coñecementos heráldicos, ou quizais por aforrase tantas filigranas, confundiu o león de Brabante co de Castela e León. Así, apréciase claramente o león de Brabante no lugar onde debesen estar as armas de Castela e León e onde debese estar o brasón de Brabante aparece unicamente o castelo de Castela.
Adxunto aquí abaixo, para completar e comparar, o escudo de Felipe II que se acha na fachada do Mosteiro do Escorial, coa talla correcta do mesmo e con cada peza no seu sitio.

P. Javier Agudo Xerente da Fundación Colexio Nª Sª da Antiga

Tú carrito